Wstęp
ZiŁ-164 to radziecki samochód ciężarowy, który był produkowany przez zakład ZiŁ w latach 1957-1964. Model ten stał się kontynuatorem tradycji ciężarówek marki ZiS, będąc bezpośrednim następcą modelu ZiS-150. W ciągu swojej produkcji, ZiŁ-164 zyskał uznanie dzięki solidnej konstrukcji oraz zastosowanym innowacjom technologicznym. W artykule przyjrzymy się bliżej specyfikacji technicznej tego pojazdu, jego osiągom, modernizacjom oraz znaczeniu w historii motoryzacji ZSRR.
Historia i kontekst powstania
Produkcja ZiŁ-164 rozpoczęła się w czasie, gdy ZSRR intensywnie rozwijał swoją infrastrukturę oraz przemysł. Samochody ciężarowe były niezbędne do transportu towarów oraz materiałów budowlanych, co przyczyniło się do wzrostu zapotrzebowania na pojazdy tego typu. W odpowiedzi na te potrzeby, zakład ZiŁ postanowił stworzyć nowy model, który łączyłby w sobie nowoczesne rozwiązania techniczne z wytrzymałością i niezawodnością.
ZiŁ-164 stał się odpowiedzią na wyzwania stawiane przez rosnącą potrzebę transportu i logistyki w ZSRR. Jego konstrukcja była dostosowana do trudnych warunków drogowych oraz wymogów związanych z przewozem ciężkich ładunków.
Dane techniczne
ZiŁ-164 był wyposażony w silnik benzynowy o pojemności 5,6 litra (5555 cm³) i układ R6. Silnik ten charakteryzował się dwiema zaworami na cylinder oraz gaźnikiem jako układem zasilania. Średnica cylindra wynosiła 101,60 mm, a skok tłoka 114,30 mm. Dodatkowo stopień sprężania wynosił 6,2:1, co przekładało się na moc maksymalną równą 97 KM przy 2600 obrotach na minutę (100 KM dla modelu ZiŁ-164A). Maksymalny moment obrotowy wynosił 290 Nm przy 1100-1400 obrotach na minutę.
Jeżeli chodzi o osiągi pojazdu, maksymalna prędkość wynosiła 75 km/h przy pełnym załadunku. Średnie zużycie paliwa wynosiło około 27 litrów na 100 kilometrów przy prędkości od 30 do 40 km/h. Co ważne, samochód miał także znaczną ładowność wynoszącą aż 4000 kg oraz maksymalną masę przyczepy równą 6400 kg.
Modernizacje i zmiany w konstrukcji
W roku 1961 model przeszedł istotną modernizację, która przyniosła szereg udoskonaleń. Wprowadzono teleskopowe amortyzatory w zawieszeniu osi przedniej, co zwiększyło komfort jazdy oraz stabilność pojazdu. Nowa skrzynia biegów pozwoliła na lepsze dopasowanie do warunków drogowych i ułatwiła prowadzenie samochodu. Dodatkowo zmodyfikowano układ hamulcowy, co wpłynęło na bezpieczeństwo użytkowania pojazdu.
Modernizacja przyniosła również niewielkie podniesienie mocy silnika do 100 KM. Nowa wersja pojazdu została oznaczona jako ZiŁ-164A i była dostępna na rynku do momentu zakończenia produkcji modelu w 1964 roku.
Charakterystyka konstrukcji
ZiŁ-164 charakteryzował się solidną konstrukcją, co sprawiało, że był idealnym rozwiązaniem dla transportu towarowego w trudnych warunkach. Samochód miał koła o rozmiarze 9 cali x 20 cali, co zapewniało dobrą stabilność i przyczepność na różnych nawierzchniach. Promień skrętu wynoszący 9,3 metra umożliwiał zwrotność pojazdu nawet w ciasnych przestrzeniach miejskich.
Dzięki prześwitowi wynoszącemu 265 mm, ZiŁ-164 był w stanie poruszać się po nierównych drogach bez obaw o uszkodzenie podwozia. Takie cechy sprawiały, że samochód był szczególnie ceniony przez użytkowników w różnych branżach gospodarki.
Zakończenie
ZiŁ-164 to jeden z przykładów radzieckiej myśli inżynieryjnej lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych XX wieku. Dzięki innowacyjnym rozwiązaniom technicznym oraz solidnej konstrukcji, samochód ten zdobył uznanie zarówno w kraju, jak i za granicą. Jego następca – model ZiŁ-130 – kontynuował tradycje swojego poprzednika, jednak ZiŁ-164 pozostaje symbolem okresu przejścia w radzieckiej motoryzacji oraz przykładem skutecznego dostosowania produkcji do potrzeb rynku transportowego tamtych czasów.
W dzisiejszych czasach ZiŁ-164 jest często wspominany przez pasjonatów motoryzacji jako ikona radzieckich ciężarówek i cennym elementem historii transportu w ZSRR.
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).